O sistema nervioso

O sistema nervioso é un conxunto de tecidos e órganos que transmiten a todo o organismo os impulsos necesarios para os movementos dos músculos e as diversas funcións, e reciben do propio organismo e do mundo externo as sensacións e os estímulos.

O sistema nervioso dividese en dous apartados:

1. sistema nervioso central, formada polo eixo cerebroespiñal, da cal parten os estímulos e á cal chegan as sensacións. Comprende o encéfalo e mais a medula espiñal.

2. sistema nerviosa periférico ao que corresponden os doce pares de nervios que saen do encéfalo, os trinta e un pares que saen da médula espiñal e as ramificacións que se estenden ata a periferia. Os nervios transportan á periferia os estímulos e reciben dela as diversas sensacións que, nun percorrido inverso, son conducidas ao sistema nervioso central.

 

 

COMO COIDAR OS ÓRGANOS DOS SENTIDOS

 PARA COIDAR A TÚA PEL…

  • Dúchate todos os días para ter a pel limpa.
  • Lavar as mans antes e despois de comer cada comida.
  • Cando tomes o sol faino con precaución,ponte crema de protección solar.

PARA COIDAR OS TEUS OLLOS…

  • Non toques ollos e menos cas mans sucias.
  • Non mires ao sol directamente nin a leces moi intensas.
  • Cando mires a televisión, faino ca distancia adecuada.
  • Si tes que leer ou escribir, faino en lugares con boa iluminación e sin achegarte moito ao papel.
  • Si usas gafas ponas sempre que as necesites, e cando fai moito sol pon lentes de sol.
  • Visita ao oftalmólogo cada ano.

PARA COIDAR OS TEUS OÍDOS…

  • Non escoites a música con volume moi alto, e sobre todo cando tes os auriculares.
  •  Limpa e seca os oídos despois deducharte.
  • Non introduzas nos oídos obxetos punzantes.
  • Si non escoitas ben non dudes en ir ao otorrinolaringólogo.

PARA COIDAR A TÚA LINGUA…

  • Mantes os teus dentes e as túas enxivas limpas.
  • Non comas alimentos nin tomes bebidas moi quentes.
  • Evita os alimentos moi picantes,moi salgados, moi agres, em oi dulkces.

PARA COIDAR O TEU NARIZ…

  • Non introduzcas os teus dedos bxetos nin os dedos ao nariz.
  • Evita expoñerte a olores moi fortes durante moito tempo. Algúns son tóxicos.
  • Asóate suavemente para non irritar asa fosas nasais e faino cun pano limpo.relacin-y-coordinacin-humana-ii-los-sentidos-y-el-aparato-locomotor-2012-26-728

Tipos de células

A célula é a unidade mínima dun organismo capaz de realizar autónomamente as tres funcións vitais de nutrición, relación e reproducción.

Por iso se define como un compoñente morfológico, funcional e de orixen de calquera ser vivo.

Alguns organismos solo contan con unha célula, como os protozoos e as bacterias, en cambio os animais poseen millóns de elas.

As células poden clasificarse en dous grandes tipos:

CÉLULAS PROCARIOTAS: o seu rasgo distintivo é a carencia do núcleo no seu interior. Por isa razón o ADN encontrase disperso en distintas rexións nucleares chamádas nucleoides. Éstos non poseen unha membrana e están rodeados do citoplasma. Ademais, este tipo de células non contan con compartimentos internos e están comprendidos por unha parede celular que rodea a membrana externamente.

As cé lulas procariotas son as máis antigas da terra, e se estima que surxiron no océano fai 3,5 millóns de anos.

CÉLULAS EUCARIOTAS: en estás o ADN hallase contido dentro do núcleo.                      Ademais, o interior de elas conta con numerosos compartimentoniveles-de-organizacion-estructural-del-organismo-17-728s tales como as mitocondrias , os cloroplastos , o aparato de Golgi , o retículo endeplamático, etc.

As células eucariotas representan o progreso na historia nos organismos vivintes, xa que a súa estructura complexa significou unha evolución en este sentido.

Alguns dos organismos que presentan estas células no seu interior son:                              animales,prantas,hongos,etc

A súa vez, as células eucariotas divindense de acordo coa súa orixen en:

Célula animal: a súa característica principal e tanto a carencia da parede celular e cloroplastos , como tamén a pequenez das súas vacuolas. Ao non contar cunha parede celular ríxida, estas células son capaces de adoptar múltiples formas.

Por outra parte, as células animais teñen a capacidade da reprodución sexual donde os descendentes se asemellan a seus proxenitores.

Célula vexetal: estas células ,a difelencia das animais, contan cunha parede celular ríxida. Ademais, poseen cloroplastos, a través dos cales se realiza a fotosínteses, de esta maneira, constituidos por estas células son autótrofos, e decir, capaces de producir o seu propio alimento.

A célula vexetal reproducese mediante unha clase denominada asexual, que orixina células iguais ás proxenitoras.

 

 

Os cometas

Os cometas son corpos de forma irregular, fráxiles e pequenos (en relación con outros corpos espaciais), compostos por unha mestura dcometase grans non volátiles e gases conxelados. Teñen órbitas moi elípticas que os leva moi preto do Sol e os devolve ó espazo profundo, moitas veces alén da órbita de Plutón.

 As estructuras dos cometas son diversas e moi dinámicas, pero todos eles desenvolven unha torre de material difuso que os rodea, denominada cabaleira  (a ‘cola’, que vai detrás ó achegarse ó sol e diante ó afastarse, pasando a chamarse ás veces ‘barba’), que xeralmente crece en tamaño e brillo á medida que o cometa se aproxima ó Sol. Xeralmente é visible un pequeno núcleo brillante (de menos de 10 quilómetros de diámetro) cara a un extremo da cabeleira. A cabeleira e mais o núcleo xuntos constitúen a cabeza do cometa ou cometa visible.

Urano

Urano é o séptimo planeta do Sistema Solar,situado entre Saturno e Neptuno, o terceiro de mayor tamaño, e o cuarto máis masivo.

Descubreuse en 1781, recibiu o nome de Georgium Sidus, en homenaxe ao rei Xurxo II do Reino Unido. Durante moito tempo coñeceuse como Georgian ata que, finalmente en 1850, foi rebatizado como Urano, de acordo coa tradición de dar nome de deuses aos planetas.

Aínda que é visible a simple vista como os cinco planetas clásicos, nunca foi recoñecido como planeta polos antigos observadores debido á súa semiescuridade e lenta órbita. Sir William Herschel anuciou a seu descubrimento o 13 de Marzo de 1781, expandido os límites coñecidos do Sistema Solar por primeira vez na historia. Urano foi tamén o primeiro planeta descuberto polo telescopio.

Urano fora observado en moitas ocasións antes de ser recoñecido como un planeta, pero xeraralmente era considerado erroneamente unha estrela. O primeiro avisamento rexistrado foi en 1690, cando John Flamsteed observou o planeta pol140901154303_urano_planeta_336x189_spl_nocredito menos seis veces, catalogándoo como 34 Tauri. O astrónomo francés Pierre Lemonnier observou Urano polo menos doce veces entre 1750 e 1769, incluídas catro noites consecutivas.

Unha curiosidade de este planeta digna de destacar é a súa inclinación axial próxima aos 90º , ou sexa, Urano practicamente xira “deitado”, estando dúas rexións ecutoriais moi expostas á luz e máis á enerxía solar . O que aínda permanece sin explicación clara é o feito de que as temperaturas destas rexións non sexan menores que as que se rexistran nos polos, máis expostos á radiación solar en función da inclinación axial. É probable que haxa algún tipo de xeneración de calor e que a dinámica atmosférica de este planeta promova dalgún xeito o quecemento das rexións ecutoriais, mais ata o momento non hay consenso entre os científicos.

 

 

Mar Morto

O mar Morto é un lago endorreico salgado situado nunha profunda depresión a 416,5 m baixo  o nivel do mar, entre Israel, Palestina e Jordania.

Ocupa a parte mais profunda dunha depresión tectónica atravesada polo río Jordán e que tamén inclue o lago de Tiberíades.Os gregos da Antigüedade o chaman lago Asfaltites, polos depósitos de asfalto que se encontran nas orillas, conocidos e explotados desde a Edade Antiga.270px-dead_sea_by_david_shankbone

Ten uns 80 km e un ancho máximo de uns 16 km; a superficie e aproximadamente de 810 km. Recibe auga do río Jordán, de outras fontes menores e da escasa precipitación que se produce sobre o lago, e o nivel das súas augas no resultado do balance entre estos aportes e a evaporación.

 

La liebre

La liebre ibérica es un mamífero lagomorfo endémico de la península ibérica. Esta especie tiende a ser confundida con los conejos. Tiene tamaño medialiebresno: mide entre 44 cm y 55 cm posee garras alargadas y mucho pelaje cubriendo los dedos. Es una especie herbívora y nocturna (de día está generalmente durmiendo). Una hembra puede dar a luz una o dos crías en su primer parto (esto puede en cualquier época del año). Se puede adaptar a cualquier territorio.Sus orejas son más largas que las del conejo, pueden llegar a medir de 9,3 y 10,5 cm. Normalmente su peso es entre 1.500 a 2.600 g.                            Forma parte de la alimentación de los depredadores, pero entre ellos destacan:el hombre, los lobos y los zorros.

 

A pantera

A pantera é unha variación negra (melanismo) de varias especies de grande250px-jaguar-schwarzer-panther-zoologie-de-nk0005s félidos, en especial o leopardo (Panthera pardus) e do jaguar (Panthera onca).

Existe certa confusión coas palabras pantera e leopardo. Por un lado, Panthera é un xénero taxonómico de félidos que inclue cinco especies: os mencionados  leopardo e jaguar, así como o león (Panthera leo), o tigre (Panthera tigris) e o leopardo das neves (Panthera uncia).

O melanismo o melanismo é moi común nos jaguares gracias a un alelo dominante, e nos leopardos, gracias a un alelo recesivo .As típicas marcas de estos animais mantense, pero vense ocultas polo color negro producido pola melania. O albinismo e o leucismo son os efectos contrarios ao producido polo melanismo.

 

El pez mandarín

El pez mandarín o gobio mandarínes un pez marino de la familia Callionymidae.

Es muy popular en los acuarios de agua salada. El pez mandarín es oriundo del Pacífico, habitando aguas tropicales desde las Islas RyuKyu hasta el sur de Australia.

Posee un cuerpo alargado, los ojos saltones y la boca de pequeño tamaño, ligeramente proyectada hacía delante.

Es uno de los peces más bellos del arrecife debido a su diversidad de colores distribuidas por su estructura.

1566

 

O leopardo das neves

O leopardo das neves (Panthera uncia) é unha especie de mamífero carnívoro da familia Felidae propia das montañas de Asia Central.Uncia uncia.jpg

Viven en montañas remotas a altitudes de ata 6000 m, motivo polo cal é pouco o que se sabe deles. O seu pelo é gris, suave e excepcionalmente denso, e ten unha cola tamén de lonxitude excepcional que enrola ao redor do corpo para abrigarse.

Caza de día e ataca a todo tipo de animais salvaxes, así como ao gando. Son ás veces matados por granxeiros, pero tamén cazados pola súa pel.

Descoñécese a cantidade de exemplares que quedan en estado salvaxe, aínda que se estima que haberá apenas 5000 exemplares; por tanto, trátase dunha especie en perigo de extinción.

O período de xestación é de aproximadamente 100 días, tendo normalmente dous cachorros, aínda que pode ter un máximo de cinco crías. Considéranse adultos aos dous anos.