Los osos polares pertenecen a la clase de los mamíferos.Su piel gruesa es blanca y eso les protege del frio.

Los osos polares estan muy acostumbrados al frio.Viven alrededor del polo norte, groenlandia, y hacia el lado norte de América del Norte, Europa y Asia.

Comen focas, peces y aves marinas.Pueden llegar a pesar 800 kg y medir 2.5 m de largo.

Aunque pueden nadar lo hacen con torpeza.Pero nadan muy bien.

Las  osas polares son las únicas que hibernan.Sus crias nacen mientras hibernan, y son capaces de encontrar la leche de su madre por su propia cuenta.

O leopardo das neves (Panthera uncia) é unha especie de mamífero carnívoro da familia Felidae propia das montañas de Asia Central.

Viven en montañas remotas a altitudes de ata 6000 m, motivo polo cal é pouco o que se sabe deles. O seu pelo é gris, suave e excepcionalmente denso, e ten unha cola tamén de lonxitude excepcional que enrola ao redor do corpo para abrigarse.

Caza de día e ataca a todo tipo de animais salvaxes, así como ao gando. Son ás veces matados por granxeiros, pero tamén cazados pola súa pel.

Descoñécese a cantidade de exemplares que quedan en estado salvaxe, aínda que se estima que haberá apenas 5000 exemplares; por tanto, trátase dunha especie en perigo de extinción.

O período de xestación é de aproximadamente 100 días, tendo normalmente dous cachorros, aínda que pode ter un máximo de cinco crías. Considéranse adultos aos dous anos.

Os tigres brancos son exemplares de tigre cunha condición xenética que case elimina o pigmento da sua coloración normalmente alaranxado.Isto ocurre cando un tigre herda duás copias do xene recesivo para a coloración pálida:nariz rosa, ollos color azul xeo, e pel de cor branca crema con raias negras, grises o de cor chocolate.

Os tigres brancos non constitúen unha subespecie separada e son fértiles cos tigres laranxas, aínda que todas crías resultantes serán heterocigotos polo xene recesivo,e o seu coloración será laranxa. única excepción sería se o proxenitor laranxa fose tamén un tigre heterocigoto con xene recesivo para coloración pálida, o que lle daría un 50% de posibilidades de ser dobremente recesivo para branco ou heterocigoto para laranxa.

O fénec (fennecus zerda), feneco ou raposo do deserto, é unha especie de mamífero cánido do xénero Vulpes (raposos) , habita no deserto do Sáhara e Arabia.

Coas súas características orellas e a especie mais pequena da familia Canidae, pois solo ten unha altura de 21cm na cruz e entre 35 e 41 cm de largo, mais de 18 a 30 cm de cola e pesa entre 1 e 1,5 kg . O seu pelaxe, orellas e función renal están adaptadas as condicións físicas do deserto: temperaturas extremas e escasez hídrica. As orellas sirvenlle como sistema de ventilación e refrixeración da sangue que lles axuda a soprtar elevadas temperaturas e clima extremo do deserto.

O término fénec provén do árabe, que significa raposo.

La ballena azul ( nombre científico Balaenoptera musculus), también conocida como rorcual azul, es una especie de cetáceo misticeto de la familia Balaenopteridae. Su tamaño medio es entre 24 y 27 metros de longitud y pesan entre 100 y 120 toneladas, aunque hay registros de ejemplares de casi 30 m de longitud y 173 toneladas de peso, que lo convierten en el mayor animal de la Tierra, no solo en la actualidad sino también el mayor del que se tenga noticia en la historia.

Largo y estilizado, el cuerpo de este mamífero marino es de color gris azulado a lo largo del dorso y algo más claro en la zona ventral. Existen al menos tres subespecies distintas: B. m. musculus, del Atlántico norte y el Pacífico norte; B. m. intermedia, del océano Antártico y la B. m. brevicauda (también conocida como ballena azul pigmea) , que se encuentra en el Índico y en el Pacífico sur. Existen dudas sobre la atribución como una cuarta subespecie de la B. m. indica, que también se encuentra en el océano Índico. Como otras ballenas Barbadas, su dieta consiste principalmente en pequeños crustáceos conocido como Kril.

El delfín de Irrawaddy, es un delfín muy peculiar porque tiene la cabeza circular.Puede llegar a medir 2 m 30 cm, y pesar 130 kg.Vive unos 30 años en agua dulce y en aguas salobres (agua salada).

Fue descubierto por Richard Owen en 1886.

Estos animales están en grave peligro de extinción, solo hay 85 ejemplares.

Esta en la lista roja de peligro de extinción desde el año 2004.

Se parecen a las belugas, aunque están más emparentadas a las orcas.

Se alimentan de peces, calamares, pulpos, camarones y presas similares.

Os lemures forman o máis primitivo grupo de primates que existe, sendo os predecesores evolutivos dos monos e dos simios. Só podemos atopalos na illa de Madagascar. Caracterizanse por ter ollos grandes, mans anchas e pelame espesa. A maioría deles viven nas árbores, baixando en raras ocasions e aliméntanse de vexetais, froitas, insectos, ovos e, en ocasións, de pequenos paxaros. Existen varios tipos de lemures entre os que podemos atopar o lemur rato, que mide apenas 30 ou 40 de longo, o aye-aye que ten o tamaño dun gato e un dedo central moi fino similar a un arame e o leur de cola anilla, de maior tamaño que os anteriores.

Os lemures salvaxes de todas as especies están en peligro de extinción a causa sobre todo da destrucción do seu hábitat natural e á caza á que están sometidos, pero en cautividade é relativamente fácil de manter e cría sen grandes problemas, polo que é moi normal velo en zooloxícos de todo o mundo.

A mousse de limón podese preparar de diversas formas e con diferentes ingredientes, polo que non se pode decir que tal ou cual receta é a mais tradicional, aínda que e certo que a mayoría das preparacións deste postre se preparan dunha forma mais ou menos similar.

A base da mousse de limón adoita ser nata para montar , a cal montamos cunha vatidora con varillas ata que queda ben espesa e coa textura adecuada. Outro ingrediente que adoita estar presente en casi todas as receitas, é o limón, tanto o seu zume como a ralladura da súa pel , que é o que lle da sabor á mousse.

Despois hai ingredientes que se empregan en algunhas reiceita e noutras non, como son o leite condensado, o iogur, branco ou de limón, ovos, queixo cremoso, gelatina… e a mestura deles e o que fai diferente unha receita doutra, aínda que a elaboración da propia mousse fai que se diferencien.

O polbo Dumbo é un xénero de moluscos Cefalópodo do orde dos Octópodos, chamados a veces  ” polbo Dumbo ” polas súas aletas, parecidas as orellas, que se proxectan sobre a súa cabeza (corpo), parecido as orellas voadoras de Walt Disney. Son criaturas bentónicas, vivindi en extremas profundidades mariñas, en este xénero se encontran as especies de polbos mais raras.

Características 

O polbo Dumbo, Grimpoteuthis batynectes, ten un corpo suave e xelatinoso para soportar as altas presións das profundidades. Ten oito tentáculos fortemente palmeadas con 60 a 70 ventosas cada un. Os patrons en eles distinguen os machos das hembras. Aínda que a maioría dos Dumbos alcanzan lonxitudes de 20 cm, hubo un avistamento dun que era de seis pes (1,8 metros) de largo e pesaba aproximadamente 13 libras ( 13,5 kilogramos).Os xóvenes teñen casi o tamaño dos platillos, con aletas de tamaño adulto. A partir de xunio de 2011, identificaronse 18 especies do polbo Dumbo.

Alimentación

O polbo Dumbo alimentase de caracois, vermes, bivalvos, crustáceos e copépados que compoñen a súa dieta.

Hábitad

A maioría dos especímenes do polbo Dumbo acháronse entre os 3000- 5000 metros de profundidade, sen ningun tipo de luz e soportando presións incribles de ata 200 atmosferas ( 200 kg por cm cadrado). Pouco se sabe dos seus hábitos, por iso seguen sendo un misterio. Este tipo de polbo vive no océano Atlántico a grandes profundidades e utiliza as súas orellas para moverse.