Un día, por encargo da súa avoíña, Adela foi ao bosque en busca de cogomelos para a comida. Atopounas moi belas, grandes e de fermosas cores encheu con elas a súa cestiña.
-Mira avoíña -dixo ao chegar a casa-, trouxen as máis fermosas…
mira que bonito é a súa cor escarlata!
Había outras máis engurradas, pero deixeinas.
-Filla miña -repuxo a anciá-
Esas engurradas son as que eu sempre recollín. Deixách
esche guiar polas aparencias enganosas e trouxeches a casa fungos que conteñen veleno. Se os comésemos, enfermariamos; quizais algo peor…
Adela comprendeu entón que non debía deixarse guiar polo belo aspecto das cousas, que ás veces ocultan un mal descoñecido.


que botava auga pero era demasiado baixo.Logo encontrou outro, e esta era unha femia, pero botava auga moi quente.E encontrou so un dragon mais que botava auga pero era demasiado torpe e a princesa tiña medo de que rompera algo no castelo.