Eu son un neno de dez anos, que vivia nun pobo do sur de Rusia, que xogaba no campo e que nadaba no rio.
Un dia despois da cea, oin que os meus pais querian ir a Moscu por culpa dos seus traballos.
A maña seguinte a miña nai e o meu pai dixeronme:—Temos que ir a Moscu.
—Eu non quero ir porque aqui non hai contaminacion e aqui teño moitos
amigos e porque vivimos nunha casa moi boa .Dixen eu.
—Temos que ir, e xa esta! Replicou a miña nai.
Fixemos as maletas e
nos marchamos .Fumos sete horas no coche. Vin moitos coches adiantandonos por culpa da neve; e a miña nai dixo:
—Non me gusta a neve.
—A min tampouco.Dixo o meu pai. E por fin chegamos.
Ao principio non me gustou nada porque habia moitisima xente e contaminacion.E o peor era que a profesora era moi mala e todos os dias dicia:
—Tedes que facer dez exercicios.
—E moito!.Deciamos nos.
—Todos os dias decides o mesmo; e ademais non me importa. Contestaba ela.
Pero as cosuas foron mellorando porque a profesora quedouse embarazada e veu unha profesora nova. Tamen fixen mais amigos e viñeron unhas persoas para facernos un xardín na miña casa.
Agora vivo aqui e sempre cando veñen os meus pais do traballo din:
—Que sorte tiveches de que nos mudamos aqui.
A viaxe a Moscú
Responder
