O mar, as zonas de auga en xeral , teñen un efecto regulador do clima local e asta zoal. A causa e que o mar absorbe e desprende calor a diferente ritmo que as rocas. O calor específico é a capacidade dunha roca (ou cualquera outra substancia) para almacear enerxía en forma de calor. As rocas absorben e desprenden calor moi rápidamente. A auga, polo contrario, faino con maior lentitude. De esta maneira, establecese unha diferencia de temperatura na costa, entre as zoas da terra e as de auga. Esta diferencia provoca ventos locales, as brisas mariñas. Durante o día a terra está mais quente, e o aire que hai sobre ela ascende, deixando sitio para o aire mais fresco que sopla do mar. Durante a noite o mar está mais quente, e o aire que hay sobre él ascende, deixando sitio para o aire mais fresco que sopla do mar.

Pero a influencia do mar non se limita a os ventos locales diarios. Durante todo o ano o mar comportase como un regulador da temperatura. Nas épocas de calor a auga absorbe grandes cantidades de enerxía. O proceso da evaporación é moi intenso, o que fai que se reduza a temperatura do aire. As temperaturas medias cerca do mar son mais suaves que no interior. Durante as épocas frías, polo contrario, o calor acumulado na auga do mar vaise desprendendo, templando a temperatura do aire. En este proceso a evaporación e a condensación da auga é fundamental, polo que a humidade relativa do aire nas zoas costeiras é superior as do interior dos continentes. Esta influencia do mar pode chegar a moitos kilómetros terra adentro, grazas ao movemento das masas do aire.